jest taki kraj...

Wiele osób narzeka, że nastały trudne czasy, nie potrafiąc dostrzec piękna naszej Ojczyzny, nie potrafiąc cieszyć się każdym dniem i być dumnym, że może się mieszkać w tak pasjonującym kraju jak Polska. Tak wiele osób wyjeżdża za granicę na ferie, na wakacje, a przecież w Polsce jest tyle pięknych miejsc, zarówno te znane, jak i te czekające na odkrycie. Zielone łąki, kolorowe kwiaty, malownicze doliny, wąwozy, przepaście, zapierające dech w piersi łańcuchy górskie- to wszystko to tylko część naszej Ojczyzny. Reszta tkwi w otaczającym nas świecie. Czasem trzeba jedynie trochę chęci na odkrycie tego piękna

Zarabiaj ze mną

Zarabiaj ze mną: Wykorzystaj video e-maile i video konferencje do rozwoju swojej firmy, rozwoju osobistego i zarabiania pieniędzy.

Video e-maile są usługą bezpłatną bez limitów i ograniczeń.
Rejestracja na stronie http://www.iwowwe.com/DP0372

Video kon

Zarabiaj ze mną

Zarabiaj ze mną: Wykorzystaj video e-maile i video konferencje do rozwoju swojej firmy, rozwoju osobistego i zarabiania pieniędzy.

Video e-maile są usługą bezpłatną bez limitów i ograniczeń.
Rejestracja na stronie http://www.iwowwe.com/DP0372

Video kon

Perfumy męskie wyzwolone

Perfumy męskie wyzwolone: Perfumy męskie wyzwolone

Seria dla mężczyzn, którzy wiedzą czego pragną i śmiało do tego dążą. Uwodzicielskie kompozycje podkreślają pewność siebie i żądzę nowych wrażeń. Towarzyszą im intensywne emocje i zachwyt kobiet.

Pe

Dokąd na wakacje?: Nałęczów

Dokąd na wakacje?: Nałęczów: Wprawdzie wakacje zbliżają się do końca, ale to nie szkodzi.Można zaplanować wyjazd na weekend do Nałęczowa, albo zaplanować wyjazd na kolej...

Nałęczów

Wprawdzie wakacje zbliżają się do końca, ale to nie szkodzi.Można zaplanować wyjazd na weekend do Nałęczowa, albo zaplanować wyjazd na kolejne wakacje. Zapraszam do Nałęczowa!

Dokąd na wakacje?: Kazimierz Dolny

Dokąd na wakacje?: Kazimierz Dolny: Kazimierz Dolny to jedno z najpiękniejszych miasteczek Polski.Pięknie rozłożone nad brzegiem Wisły, w dolinie rzeki Grodarz , pośród pagórkó...

Kazimierz Dolny

Kazimierz Dolny to jedno z najpiękniejszych miasteczek Polski.Pięknie rozłożone nad brzegiem Wisły, w dolinie rzeki Grodarz , pośród pagórków i wąwozów należących do Wyżyny Lubelskiej. Miasto to może się poszczycić wspaniałą historią i najwybitniejszymi dziełami- perłami architektury i innych dziedzin sztuki. W 1994 r. rozporządzeniem prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej uznane zostało za Pomnik Historii.
To bajkowe miejsce jest jedną z najbardziej znanych atrakcji turystycznych w Polsce, a nawet w Europie. A o jego atrakcyjności oprócz położenia i architektury stanowi też współczesne kulturalne życie i klimat miasta.
Kazimierz nie tylko warto odwiedzić, Kazimierz wręcz trzeba odwiedzić.

Szlak Cysterski

W 1990 r, Rada Europy zdecydowała o utworzeniu Międzynarodowego Szlaku Cysterskiego poświęconego zakonowi , który dziś jest nazywany prekursorem zjednoczonej Europy . Średniowieczni bracie słynęli m. in. z gospodarności, wysokiej kultury rolnej i przetwórczej oraz mecenatu sztuki.Kraje chrześcijańskie zabiegały więc , aby na ich obszarach powstawały opactwa cysterskie . Kilka z nich założono także w Polsce.Niektóre dźwigając wielowiekową tradycję, wciąż funkcjonują.

Szlak Cysterski prowadzi zachodnią i południową częścią Polski.Tworzy wyraźną pętlę w Małopolsce połączoną nitką wiodąca przez Śląsk z pętlą Wielkopolski i Pomorza. Śledząc kulturę i architekturę zakonu , można poznać krajobrazy wyżynne, nizinne oraz pojezierne, w większości odznaczające się urozmaiconą rzeźbą terenu , mozaiką pól i lasów , czasem jeziorami i meandrującymi rzekami.

Szlak wiedzie przez ponad 40 obiektów cysterskich , jednak najciekawsze i najlepiej zachowane budowle znajdują się w Małopolsce i na Śląsku.

Jeden z pierwszych klasztorów cysterskich na ziemiach polskich powstał w 1140 r. w Brzeźnicy , wokół której szybko wyrosła osada od św Andrzeja nazwana Jędrzejowem. Utworzone kilka lat później opactwo , pomimo burzliwej historii, jest jednym z czterech nadal funkcjonujących w Polsce.

Trasa : Jędrzejów- Sulejów- Wąchock- Koprzywnica- Mogiła- Szczyrzyc- Rudy- Henryków- Trzebnica- Obra- Bierzwnik- Pełczyce- Żarnowiec- Gdańsk Oliwa- Pelplin.

Perfumy ponadczasowe

Perfumy ponadczasowe: "



Perfumy ponadczasowe, to ponadczasowe kompozycje, których nuty nigdy nie wychodzą z mody. Mogą być stosowane na co dzień, choć niektóre panie wolą je sobie zostawić na wyjątkowe okazje.

Kolekcja klasyczna - perfumy"

Perfumy ekstrawaganckie

Perfumy ekstrawaganckie: "Perfumy ekstrawaganckie - odważne zapachy intrygują swoją niejednoznacznością.Łączą w sobie elegancję z nutką ekstrawagancji. Przeznaczone są dla kobiet niewahających się iść pod prąd, uprawiających kreatywne zawody. przy odrobinie p"

Bruksela

Serce zjednoczonej Europy- Bruksela, stolica biurokratów i finansistów, największy narodowościowy tygiel Europy. W Brukseli rocznie odbywa się 16 tysięcy kongresów i spotkań. Na ulicach można usłyszeć wszystkie języki Europy, a kelnerzy w kawiarenkach na Grand Place to prawdziwi poligloci.
Stolica Belgii, Bruksela ma niewiele ponad tysiąc lat. przez stulecia ta osada przechodziła z rąk do rąk. W średniowieczu powstały tu potężne gildie kupieckie , które przez następnych kilkaset lat miały rządzić miastem. W leżącej na przecięciu ważnych szlaków komunikacyjnych Brukseli interesy szły doskonale. Gildie rosły w siłę.Do tego stopnia ,ze gdy wojska francuskiego króla Ludwika XIV podczas oblężenia zniszczyły ponad 4000 domów ( w tym prawie wszystkie otaczające rynek), gildie w ciągu trzech lat odbudowały swoje siedziby i zabytkowy, gotycki ratusz. Od tego czasu Grand Place uważany jest za jeden z najpiękniejszych rynków świata. Wzroku nie można oderwać od strzelistych wieżyczek, złoceń, symbolicznych rzeźb i bajkowej kolorystyki. Oszołomienie feeria barw potęguje widok porannego targu kwiatów- jednej z największych atrakcji turystycznych Brukseli.
Od 1958 roku Bruksela jest siedzibą komisji Europejskiej, tu także ulokowano kwaterę Główną NATO , co, sprawiło, że pozostające od zawsze w cieniu Paryża miasto rozkwitło.
To warto zobaczyć:
1.Grand Place - rynek staromiejski
2. Hotel de Ville - ratusz
3. Maison du Roi - dom króla
4. kamienice cechów
5. Palais Royal - pałac Królewski
6. Place Royale - plac królewski
7. dzielnica le Sablon
8.Rue Neuve deptak i centrum handlowe
9. Gmach rady Europy
10 Atomium dziwaczna struktura architektoniczna zaprojektowana na wystawę światową w 1958 roku.
11. Musees Royaux des Beauz Arts Królewskie muzea Sztuk pięknych
12. Katedra des Ss Michchel &Gudule
13. kosciół Saint Nicolas

Dokąd na wakacje?: Paryż - Pola Elizejskie - Najpiękniejsza aleja świ...

Dokąd na wakacje?: Paryż - Pola Elizejskie - Najpiękniejsza aleja świ...: "Dzień trzeci - nadal... Z Luwru przejazd pod Łuk Triumfalny oraz spacer po Polach Elizejskich."

Le château de Vaux le Vicomte

Dzień czwarty; Podparyskie Królewskie Zamki
rezydencja Vaux-le-Vicomte

Vaux-le-Vicomte – zespół pałacowo-ogrodowy, położony we Francji, w departamencie Seine-et-Marne, w miejscowości Maincy^[1].

Pałac wzniesiony został w latach 1656-61 dla Nicolasa Fouqueta przez Charles Le Brun, Louis Le Vau i André Le Nôtre w styl klasycyzującego baroku, zwanego stylem Ludwika XIV. Uważany jest za pierwsze dzieło w tym stylu^[2]. Stanowi przykład założenia w typie "entre cour et jardin". Obok Wersalu jest najwybitniejszym XVII-wiecznym zespołem parkowo-pałacowym we Francji



Zespoł pałacowo - ogrodowy w Seine-et- Marne oraz Fontainebleau - pałac zamieszkiwany przez władców Francji

W Fontainebleau znajduje się, jeden z największych we Francji, zespół pałacowo-parkowy – dawna rezydencja królewska. Najstarsze pozostałości pochodzą z XII wieku. Za czasów Franciszka I Walezjusza pałac zaczęto rozbudowywać (1527), tworząc z pałacu istotny ośrodek sztuki renesansowo-manierystycznej (tzw. szkoła z Fontainebleau). Kolejni władcy (od Henryka II Walezjusza do Napoleona Bonaparte) rozbudowywali i dekorowali rezydencję. Obecnie stanowi muzeum.

Pałac i otaczający go park (w tym ogród angielski z XIX wieku) zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO.

W 1560 w Fontainebleau odbyło się zgromadzenie notablów. Większość z zebranych domagała się reform w kościele francuskim oraz tolerancji religijnej dla hugenotów

Paryż - Pola Elizejskie - Najpiękniejsza aleja świata

Dzień trzeci - nadal...
Z Luwru przejazd pod Łuk Triumfalny oraz spacer po Polach Elizejskich.

Aleja Pól Elizejskich (Les Champ Elysees) rozciąga się od Place de la Concorde do oddalonego o 2 km na północny-zachód placu im. Charles'a de Gaulle na którym to mieści się Łuk Triumfalny. Jest to najbardziej reprezentatywna ulica miasta, Francuzi nazywają ją nawet "La plus belle avenue du monde" czyli najpiękniejszą aleją świata. Jeszcze 400 lat były tam tylko pola uprawne, obecnie znajdują się tam ekskluzywne restauracje, kawiarnie, hotele, teatry, sklepy i butiki. Opłaty czynszowe za 100 metrów kw. powierzchni sięgają 1,25 mln dolarów, drożej jest tylko w Nowym Jorku.

Co roku w przypadające na 14 lipca święto narodowe Francji aleją przechodzi największa w Europie, niebiesko-biało-czerwona defilada wojskowa. Od kilkudziesięciu lat znajduje się tam także meta najsłynniejszego wyścigu kolarskiego - Tour de France.

Paryz - Luwr

Dzień trzeci c.d.
Wizyta w słynnym Muzeum Luwr, mieszczącym w swoich zbiorach takie dzieła jak: "Dama z Łasiczką", "Wenus z Milo","Nike z Samotraki"

Luwr (fr. Louvre, Musée du Louvre) – dawny pałac królewski w Paryżu, obecnie muzeum sztuki. Jedno z największych muzeów na świecie, najczęściej odwiedzana placówka tego typu na świecie. Stanowi jedno z ważniejszych punktów orientacyjnych stolicy Francji. Luwr położony jest między Rue de Rivoli i prawym brzegu Sekwany oraz ogrodami Tuileries i Rue du Louvre w obrębie Pierwszej Dzielnicy. W kompleksie budynków o całkowitej powierzchni wynoszącej 60,600 metrów kwadratowych znajdują się zbiory liczące około 35,000 dzieł sztuki od czasów najdawniejszych po połowę wieku XIX, dzieła światowego dziedzictwa o największej sławie takie jak np. stela z kodeksem Hammurabiego, Nike z Samotraki, Mona Lisa pędzla Leonarda.

Muzeum znajduje się w Pałacu Luwru (Palais du Louvre) znanym już w średniowieczu. U schyłku XII wieku, król Filip II August wzniósł w tym miejscu zamek warowny. W drugiej połowie XIV wieku Karol V Mądry uczynił z zamku rezydencję królewską. W XVI wieku Franciszek I zamienił tę budowlę w monumentalny renesansowy pałac. W 1672, Ludwik XIV przeprowadził się do Wersalu, natomiast w Luwrze zostawił bogatą kolekcję dzieł sztuki antycznej. W 1692, gmach został siedzibą Académie des Inscriptions et Belles Lettres oraz Académie Royale de Peinture et de Sculpture, w roku 1699 Akademia zorganizowała pierwszy Salon wystawowy. Podczas rewolucji francuskiej Zgromadzenie Narodowe wydało dekret o zamienieniu pałacu na muzeum.

Muzeum zostało otwarte 10 sierpnia 1793 r. Ekspozycja liczyła 537 obrazów, lwią część, stanowiły konfiskaty dóbr kościelnych i królewskich. Ze względu na problemy związane ze stanem budynku muzeum zamknięto na lata 1796 - 1801. Kampania napoleońska wpłynęła na duży wzrost kolekcji, przy czym większość stanowiły łupy ze zbiorów na terenach podbitych przez Napoleona I Bonaparte, po porażce wojsk dyktatora pod Waterloo dzieła zwrócono prawowitym właścicielom. Za czasów panowania Ludwika XVIII i Karola X oraz Drugiego Cesarstwa nastąpił wzrost kolekcji która przekroczyła 20 tysięcy dzieł. Kolejny wzrost kolekcji to owoc licznych nabytków muzeum i darów prywatnych kolekcjonerów dzieł sztuki. W 2008 roku zbiory Luwru podzielono na osiem kategorii, każdej z nich przypada odrębny dział. Są to Działy: Starożytnego Egiptu, Starożytnego Bliskiego Wschodu, Starożytnej Grecji, Starożytnego Rzymu, Sztuki Islamu, Rzeźby, Malarstwa, Rzemiosła Artystycznego, Rysunku i Grafiki.

Paryż-Dzielnica Łacińska-Sorbona-Panteon

dzień trzeci nadal
Dzielnica Łacińska -Sorbona- Panteon

Dzielnica Łacińska (fr. Quartier latin) - uniwersytecka dzielnica Paryża. W VI wieku założono tu opactwo Sainte-Geneviève, w XII Saint-Victor. Poza tym znajdują się tu m.in. kompleks klasztorny benedyktynów Val-de-Grâce, zamieniony po rewolucji francuskiej w szpital wojskowy, dawne opactwo Port-Royal, Kolegium Francuskie, Sorbona, Panteon, muzeum Cluny.

Nazwa dzielnicy pochodzi od języka łacińskiego, którym w średniowieczu i aż do Rewolucji posługiwano się powszechnie na uniwersytetach.

Panteon (fr. Panthéon) – budowla w Dzielnicy Łacińskiej w Paryżu. Wzniesiona w XVIII wieku jako kościół pw. św. Genowefy, obecnie pełni rolę mauzoleum wybitnych Francuzów.

Król Francji Ludwik XV poprzysiągł wznieść świątynię wartą patronki Paryża (świętej Genowefy), w miejscu wczesnochrześcijańskiego kościoła zbudowanego w VI wieku^[1] w zamian za przywrócenie zdrowia. Realizacja tego przedsięwzięcia spadła na markiza Marigny, który na architekta wybrał swojego znajomego, Jacques'a Germaina Soufflota. Fundamenty pod tę monumentalną świątynię położono w roku 1758, ale ostateczne ukończenie zostało wykonane przez ucznia Soufflota, Jean-Baptiste'a Rondeleta w roku 1789.

Od czasów Rewolucji (1791) Panteon jest miejscem spoczynku wielu sławnych Francuzów i Francuzek. W krypcie Panteonu znajdują się m.in. grobowce: Woltera, Jana Jakuba Rousseau, Honoré Mirabeau, Victora Hugo, Emila Zoli, Jeana Jaurèsa, wynalazcy pisma dla niewidomych Louisa Braille'a, fizyków Paula Langevina, Piotra Curie, chemika Marcelina Berthelota, uczonej Marii Skłodowskiej-Curie, generała François Marceau, przywódcy ruchu oporu z czasów II wojny światowej Jeana Moulina. Dwukrotnie próbowano przywrócić funkcję religijną Panteonowi, lecz od roku 1885 ostatecznie przeznaczono go na mauzoleum.

Panteon paryski jest klasycystyczną budowlą na planie krzyża greckiego z kopułą centralną i czterema spłaszczonymi kopułami bocznymi oraz z kolumnowym portykiem wejściowym. Uważa się, że jest on wzorowany na rzymskim.

Ogrody Luksemburskie w Paryżu

nadal dzień trzeci
Ogrody Luksemburskie

Ogrody Luksemburskie (Jardin du Luxembourg) zajmują teren o powierzchni 23 hektarów. Znajdują się w centrum miasta i to jest zachwycające w Paryżu.

Z niesamowicie zatłoczonych ulic i ogromnego gwaru miejskiego można szybko uciec do miejsca, gdzie jakby czas się zatrzymał. Wokół fontann poustawiane są krzesełka dla spacerowiczów. W wydzielonym miejscu można swobodnie poleżeć na trawie i piknikować, są place do zabaw z dziećmi, wiedeńska karuzela, teatr dla dzieci, ujeżdżalnia kucyków.

Centralnym punktem ogrodów jest ośmiokątny basenik Grand Bassin, wokół którego poustawiano krzesełka. W baseniku tym, dzieci niczym ich przodkowie z XIX w. puszczają łódeczki. W pobliżu, na północnych obrzeżach ogrodów wznosi się Pałac Luksemburski (Palais de Luxembourg ), który zbudowano dla Marii Medycejskiej – królowej Francji (1600-1610), żony Henryka IV i regentki w okresie małoletniości Ludwika XIII. Pałacowy budynek jest obecnie siedzibą senatu, wyższej izby francuskiego parlamentu.

W XIX wieku ogrody zostały przebudowane, jednak ich pierwotny, pałacowy charakter pozostał. W wielu zakątkach są fontanny i rzeźby - wzdłuż tarasów stoi szereg posągów królowych Francji oraz innych wybitnych kobiet. Po wschodniej stronie pałacu, na końcu kanału, stoi wśród zieleni piękna Fontanna Medyceuszy (Fontaine des Medicis). Zbudowano ją około 1630 r. W środkowej niszy fontanny zobaczymy rzeźbę przedstawiającą Polifema odkrywającego nereidę Galateę dopuszczającą się zdrady z Akisem. Po drugiej stronie jest Leda z łabędziem. Fontannę Obserwatorium, nazywaną też fontanną Czterech Stron Świata, zdobią cztery postacie kobiece symbolizujące cztery strony świata, które podtrzymują kulę ziemską.

Kaplica Saint Chappelle

Kaplica Sainte Chapelle zbudowana w latach 1241 -1248, mocno zdewastowana w okresie Rewolucji Francuskiej i odbudowana w XIX wieku, należy do najpiękniejszych budowli gotyckich jakie zachowały sie do naszych czasów. W średniowieczu wierni przyrównywali ją do Bramy Niebios. Dzisiaj każdy zwiedzający podziwia przede wszystkim 15 wspaniałych witraży. Tworzą one jednolitą barwną ścianę, podzieloną smukłymi kolumienkami o wysokości 15 m. Nad całością góruje sklepienie usiane gwiazdami. Witraże przedstawiają sceny biblijne. Niezwykle wspaniała jest rozeta, którą rozświetla zachodzące słońce. W 86 kwaterach przedstawiono sceny z Apokalipsy św.Jana. Mimo dosyć dużej liczby turystów nastrój wnętrza jest tak niepowtarzalny, że można siedzieć "godzinami" i wpatrywać się mieniące się wieloma kolorami szklane obrazy, które zachwycają ludzi od kilkuset lat.

Kaplica składa sie z dwu części. Dolnej kaplicy, która przeznaczona była dla wyższych urzędników dworskich i służby oraz górnej wyłącznie dla króla i jego rodziny.

Kaplica czynna jest codziennie w godzinach 9.30 - 18.30 ( w okresie zimowym do 17.00 )

Dzień trzeci
Belle....Notre Dame Paris

Notre-Dame de Paris – gotycka katedra w Paryżu. Jedna z najbardziej znanych katedr na świecie, między innymi dzięki powieści Dzwonnik z Notre Dame francuskiego pisarza Viktora Hugo.

Jej nazwa tłumaczy się jako Nasza Pani i odnosi się do Matki Boskiej. Wzniesiono ją na wyspie na Sekwanie, zwanej Île de la Cité w 4 okręgu Paryża, na śladach po dwóch kościołach powstałych jeszcze w IX wieku. Jej budowa trwała prawie 170 lat (1163-1330).

Wokół wyspy Cite już w czasach rzymskich powstało miasto- obecna stolica Francji. Zamieszkiwało ją celtyckie plemię Parisii. Wysepka leży na przecięciu dwóch ważnych szlaków: żeglownej części sekwany , łączącej rynki wschodnie ze szlakami morskimi wiodącymi w stronę Anglii oraz drogi połnoc- południe, obecnego przedłużenia ulic Saint-Martin i Saint- Jacques.
Na samym środku wyspy wznosi się Katedra. Od gwiazdy wpisanej w bruk na placu przedkatedralnym oblicza się długość wszystkich dróg we Francji.

Winiarnia w Eppernay

Po drodze wizyta w winiarni a Eppernay - zwiedzanie oraz degustacja szampana francuskiego.

Szampania - francuski region znany jako królestwo szampana - jest warta odwiedzenia o każdej porze roku.

czytaj dalej

Miłośnicy boskich bąbelków z przyjemnością wkroczą na specjalnie oznakowany szlak - Route Touristique du Champagne - wiodący przez 600 km krętych, bocznych dróg i pozwalający dotrzeć do najważniejszych upraw winorośli rozciągających się pomiędzy Reims i Épernay Montagne de Reims, dalej Cote des Blancs oraz Vallée de la Marne.

Reims

Dzień drugi:
Reims - zwiedzanie Katedry Notre Dame - miejsca koronacji królów Francji. Spacer po mieście: Plac Królewski , Plac Forum, krypto portyk oraz Brama Marsowa. Wyjazd w kierunku Paryża.

Katedra Notre-Dame w Reims (fr. Cathédrale Notre-Dame de Reims) – gotycka katedra pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny w Reims, we Francji. Jest uznawana za najbardziej harmonijną i klasyczną w proporcjach we Francji, często nazywana "Katedrą Aniołów" z powodu bogatej dekoracji rzeźbiarskiej.

Została zbudowana w latach 1211-1300 na miejscu poprzedniej świątyni z 401 roku. Zaprojektował ją Jean d'Orbais. Dwuwieżowa fasada katedry przypomina swym wyglądem fasadę paryskiej Notre-Dame. W obydwu świątyniach z fasad wyrastają nie przykryte hełmami wieże. W fasadzie znajdują się trzy ogromnych rozmiarów portale. Są tak duże, że w tympanon środkowego wbudowana została rozeta. Druga z rozet znajduje się ponad portalem i jest wypełniona witrażem z XIII wieku, który przedstawia NMP w otoczeniu apostołów i muzykujących aniołów. Po obydwu jej stronach wybudowano strzeliste gotyckie okna oświetlające dwie boczne nawy. Trójnawowa katedra ta jest bazyliką, co oznacza, że dwie nawy boczne są niższe od nawy głównej. Wieńczący je dach zdobiony jest licznymi rzeźbami, częściowo przeniesionymi z pałacu biskupiego. Posiada potrójną nawę poprzeczną i krótkie, pięcionawowe prezbiterium. Zamknięta jest w części wschodniej ambitem, do którego przylega pięć kaplic. Część wschodnia została ukończona już w 1241 roku. Całe wnętrze (wraz z głębokością środkowej kaplicy) mierzy 141 m długości, a wysokość trójkondygnacyjnej nawy głównej osiąga 38 m. Wnętrze silnie akcentują linie pionowe. Żebra sklepienia schodzą poprzez pas triforium na półkoliste kolumny. Otwory okienne ambitu i kaplic wzbogacono jednymi z pierwszych maswerków. Katedra słynie z witraży zaprojektowanych przez Marca Chagalla i bogatej, rzeźbiarskiej kompozycji fasady. W czasie rewolucji francuskiej zniszczono lektorium i witraże, ale bryła budynku ocalała. Do roku 1996 usuwano zniszczenia z czasów I wojny światowej.

Katedra była miejscem koronacji prawie wszystkich królów Francji, począwszy od Chlodwiga I w V wieku. Tu w 1429 roku Joanna d'Arc kazała koronować odsuniętego od władzy króla Karola VII.

Wycieczka do Paryża

Paryż

Aby obejrzeć Paryż wystarczą dwa tygodnie, żeby go poznać, trzeba kilku miesięcy, żeby zrozumieć- zapewne wielu lat.

Przybywający tu po raz pierwszy za wszelką cenę próbują zobaczyć jak najwięcej. Połykają Luwr, bazylikę Sacre-Coeur, plac Pigalle, katedrę Notre Dame, mosty nad Sekwaną, bajkową Swiętą Kaplicę (Sainte Chapelle), Łuk Triumfalny, Muzeum d’Orsay, gdzie zgromadzono niebywałą kolekcję dzieł impresjonistów i secesyjne zdobienia wejść do stacji metra.

Stolica poezji i malarstwa, muzyki i architektury, miłości i nienawiści-Paryż nie poddaje się definicjom. Szukali ich , ale nie znaleźli ani Voltaire, ani Norwid, ani Sartre. Każdy z nich definiował tylko swój Paryż. Tak różny od Paryża pozostałych, jak różne są Paryże wszystkich przybywających tu turystów.

Wartpo zobaczyć:

1. Luwr kompleks budowli pałacowych – obecnie muzeum

2. Jardin des Tuilleries ( ogród z XVII w.)

3. 3. Plac Vendome

4. Forum des Halles ( po0dziemny kompleks handlowy)

5. Narodowe Centrum Sztuki i Kultury Georges’a Pompidou

6. Place des Vosges ( plac wybudowany w latach 1605- 1612)

7. Muzeum Picassa

8. Katedra Notre Dame

9. Sainte Chapelle ( jedno z największych dzieł europejskiego gotyku)

10. Pont Neul ( najstarszy most Paryża)

11. Sorbona ( uniwersytet paryski)

12. Jardin du Luxembourg ) Ogród Luksemburski)

13. Bulwar Saint Germain

14. Musee d’Orsay (muzeum sztuki nowoczesnej)

15. Wieża Eiffla

16. Pantheon ( miejsce spoczynku najwybitniejszych Francuzów)

17. Pola Marsowe ( teren zielony na lewym brzegu Sekwany)

18. Place de la Concorde (Plac Zgody)

19. Pola Elizejskie

20. Łuk triumfalny

21. Opera Garnier ( najbardziej znany teatr muzyczny Francji)

22. Kanał Saint Martin

23. Bazylika sacre-Coeur

24. Plac Pigalle

25. Kabaret moulin Rouge

26. Cmentarz Pere Lachaise.

Po drodze do Paryża zobaczymy wiele atrakcji.Pierwszym przystankiem będzie nasze miasto partnerskie Nottuln ( Niemcy)
Dzień pierwszy:

Największe drewniane Świątynie Europy

Po wielkiej europejskiej wojnie religijnej nazwanej później trzydziestoletnią (1618- 1648), zakończonej dla śląskich protestantów wielką klęską , na mocy uzgodnień pokoju westfalskiego ewangelikom odebrano wszystkie świątynie. Austriacki cesarz Ferdynand III , podobno dzięki wstawiennictwu szwedzkiego króla ,pozwolił im jednak wznieść trzy kościoły - w Jaworze, Świdnicy i łogowie . Budowniczym dano tylko rok na zakończenie prac i pozwolono używać jedynie nietrwałych materiałów , jak drewno, słoma, piasek i glina, co miało spowodować szybkie zniszczenie budowli. Jednak dwa z tych architektonicznych arcydzieł nazwanych Kościołami Pokoju - w jaworze i Świdnicy - przetrwały wieki ( głogowski spłonął w pożarze spowodowanym uderzeniem pioruna). To największe drewniane świątynie w Europie.

Kościół w Świdnicy

niemiecki-mojapasja: Słownictwo na temat "wakacje"

niemiecki-mojapasja: Słownictwo na temat "wakacje": "auf dem Bauernhof Natur bewundern, Stille lieben, im Heu schlafen, einen schattigen Rasenplatz suchen, die Ruhe genie!en, mit der Natur ..."

Poleski Park Narodowy

Poleski Park Narodowy - park narodowy położony w województwie lubelskim, w polskiej części Polesia, utworzony 1 maja 1990 r. Obejmuje liczne bagna, torfowiska i jeziora krasowe oraz naturalne kompleksy leśne z bogactwem flory i fauny, znajdujące się na Równinie Łęczyńsko-Włodawskiej. Powierzchnia parku wynosi 9764,3071 ha, zaś jego otuliny 13624,25 ha^[1].

Park wchodzi w skład Rezerwatu Biosfery "Polesie Zachodnie"^[2]. Jest także chroniony przez konwencję ramsarską jako ważny obszar podmokły.

Park położony jest w zachodniej części Polesia, w obrębie Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej. Obszar parku odznacza się typowym krajobrazem równinnym. Jego powierzchnia jest płaska, z dużą ilością jezior, stawów i bagien. Na terenie parku można podziwiać namiastkę tundry lub lasotundry, wysuniętą najdalej na południowy zachód w Europie^[3]. Zachowane w tym rejonie ekosystemy bagienne to obszary, które rozwijały się bez ingerencji człowieka od czasów ustąpienia ostatniego zlodowacenia.

Wigierski Park Narodowy

Narwiański Park Narodowy

Narwiański Park Narodowy to jeden z młodszych i mniejszych parków w Polsce. jednak jego walory są nie do przecenienia. Obszar chroniony obejmuje tereny podmokłe z żyznymi torfowiskami i zmieniającymi się w każdym sezonie rozlewiskami. W parku króluje Narew nazywana polską Amazonką. Labirynty dróg wodnych, podmokłe łąki, torfowiska to idealne schronienie dla ptaków. Tereny te są ulubionymi miejscami lęgowymi bociana białego i czarnego, błotniaka stawowego, czajki czy coraz rzadszych na świecie bojownika bataliona i wodniczki.

Magurski Park Narodowy

Karkonoski Park Narodowy

Babiogórski Park Narodowy

Kampinoski Park Narodowy

Bieszczadzki Park Narodowy

Biebrzański Park Narodowy

Białowieski Park Narodowy

Ojcowski Park Narodowy

Park Narodowy Gór Stołowych

Tatrzański Park Narodowy

Szlak Orlich Gniazd

Polskie zamki i ruiny -dobry cel na wakacje...

Będzin
Murowany zamek w Będzinie zbudowany został w miejscu wczesnośredniowiecznego gródka Banden, zniszczonego przez najazd tatarski w roku 1241 i odbudowanego kilkadziesiąt lat później w postaci drewniano-ziemnych wałów z kamiennym stołpem, wieżą ostatniej nadziei, zalążkiem nowej królewskiej fortecy. Przekształcenie drewnianego dworu w murowany zamek nastąpiło przypuszczalnie w pierwszej połowie XIV stulecia z inicjatywy króla Kazimierza Wielkiego, zapewne w celu ochrony zachodniej granicy Polski - najbardziej wysunięty na zachód poza linię fortalicji kazimierzowskich odgrywać miał on kluczową rolę, przyjmując na siebie ciężar pierwszego uderzenia, również pierwszej obrony przed atakami ze strony Śląska oraz Państwa Czeskiego. Datę ostateczną ukształtowania się masywnej bryły zamku wyznacza wizyta najważniejszego człowieka ówczesnego świata, cesarza rzymskiego i króla czeskiego Karola V, który przybył z roboczą wizytą do Polski w roku 1364.
Na początku XV stulecia dowódcą zamku był Piotr z Siedlec. Po nim w latach 1415-1433 funkcję tę sprawował Mikołaj Siestrzeniec Kornicz - polityczny utracjusz, który zasłynął głównie z bandyckich rozbojów i najazdów na dobra swych lokalnych rywali. W rok po odsunięciu sprzyjającego husytom Siestrzeńca (10 lat później schwytano go i ścięto) odbyło się w Będzinie spotkanie panów małopolskich oraz śląskich zakończone podpisaniem porozumienia między biskupem krakowskim Zbigniewem Oleśnickim a książętami: opolskim, raciborskim, cieszyńskim i oświęcińskim, dotyczącego zaniechania obopólnej nienawiści i gwarantującego wynagrodzenie za wyrządzone sobie wzajemnie szkody.
Pożar z 1616 oraz zniszczenia dokonane przez oddziały szwedzkie w 1655 wyznaczają kres dotychczas sprawnie rozwijającemu się gospodarczo ośrodkowi będzińskiemu i jego wcześniejszej świetności. I choć sam zamek zgodnie z decyzją sejmu z roku 1616 został odbudowany , to wydaje się, że restauracja ta ograniczyła się zaledwie do wybicia większych otworów okiennych i niekompletnej naprawy istniejącej zabudowy. Zrujnowaną oraz spaloną przez Szwedów twierdzę tak w 1657 opisują lustratorzy królewscy: Zamek w Będzinie na wydatnym miejscu trzema murami opasany. W pierwszym ambicie drewniane budynki, pokojów trzy, także stołowa izba porządnie naprawne, pod nimi izdebki duże [...], i te naprawne. Górny zamek we dwu murach [...] ma kryte pokoje i izby, ale te per iniuram belli moderni zgrupowane. Przy zamku wieża ad ortum solis fossy in mensae altitudinis i wały potężne. Częściowo odremontowaną warownię odwiedził w dn. 20 sierpnia 1683 Jan III Sobieski. Stało się to przy okazji jego spotkania z generałem Caraffą, posłem austriackim cesarza Leopolda, błagającym króla, by ten ruszył z odsieczą na ratunek Wiednia przeciwko najazdowi tureckiemu. Ostatnimi polskimi władcami, którzy zatrzymali się w Będzinie byli: August II Mocny w dniu 15 września 1696 oraz Stanisław August w II połowie XVIII wieku.
Pomimo zrealizowanej odbudowy koncepcja uruchomienia szkoły głównej w murach twierdzy wkrótce upadła, a gmach przeznaczono na salę modlitw sprowadzonych do Dąbrowy kilkudziesięciu saksońskich górników. Po przeniesieniu kaplicy na teren miasta w zamku umieszczono szpital, a że średniowieczny obiekt kompletnie się do tego nie nadawał, szpital wkrótce zlikwidowano i około roku 1850 zamek ponownie zaczął popadać w ruinę.
Po II wojnie światowej ponownie podjęto próby naprawy średniowiecznych umocnień i po wielu perturbacjach udało się je zrekonstruować w latach 1952-56. Zamkowi narzucono wówczas obecny wygląd i umieszczono w nim muzeum.

Niedzica

Neidenberg - Zamek nad Nidą

Usytuowany przy krawędzi wysoko wyniesionego nad bagnistą doliną Nidy wzgórza, zamek w Nidzicy należał do najsilniejszych zakonnych fortyfikacji prokuratorskich. Zbudowano go z cegły, w dolnych kondygnacjach z kamienia polnego, na planie prostokąta o bokach 13,3x61,5 metra. W skład założenia obronnego wchodziły cztery zróżnicowane wielkościowo oraz architektonicznie skrzydła, tworzące otoczony drewnianym krużgankiem dziedziniec (po odbudowie drewno zastąpiono ukrytą za deskami konstrukcją betonową). Najstarsze i najbardziej reprezentacyjne było skrzydło zachodnie, trzypiętrowy tzw. dom wielki. Ponad gospodarczym przyziemiem, w którym funkcjonowały: kuchnia, spiżarnia, browar oraz piwnice, znajdowało się piętro przewodnie z kaplicą, refektarzem i komnatą prokuratora, zwaną również kancelarią. Dwa pierwsze pomieszczenia, nakryte efektowym sześcioramiennym sklepieniem gwiaździstym, ozdobiono częściowo zachowanymi do dziś malowidłami o charakterze religijnym. Trzecia, najwyższa kondygnacja przeznaczona była na magazyny, wokół których w koronie murów obwodowych poprowadzono ganki obronne. Dom wielki pokryto dachem dwuspadowym, ozdobionym szczytami z charakterystycznymi sterczynami. Wjazd na zamek wysoki prowadził od wschodu przez budynek bramny z dwiema furtami oraz broną, flankowany pięciokondygnacyjnymi, bliźniaczymi wieżami mieszkalnymi (w ich dolnych partiach mieściło się więzienie), wysuniętymi nieznacznie poza lico muru. Czworokąt budynków uzupełniały dwupiętrowe skrzydła: południowe i północne, służące celom gospodarczo-obronnym.

Zamek Książ

Wybudowany w latach 1288-1292 przez księcia świdnicko-jaworskiego Bolka I,został częściowo zniszczony podczas wojen husyckich. później stał się twierdzą rycerzy rozbójników.Od 1509 r. do konfiskaty podczas II wojny światowej , zamek należał do rodu Hochbergów.W czasie wojny Niemcy drążyli tu sztolnie, by produkować "ciężką wodę" i szykowali kwaterę władz Rzeszy.
Od wielu lat do Książa przyjeżdża często z Monachium potomek ostatnich właścicieli zamku , książę Bolko von Hochberg. W 1999 r. górne piętra zamku wydzierżawiono Anglikom, którzy obiecali przeprowadzenie znaczących inwestycji , uatrakcyjniających tę magnacką rezydencję.
Wielokrotnie przebudowywany zamek stanowi dziś konglomerat różnych stylów, wśród których dominuje barok.Ograbiony przez hitlerowców i Rosjan utracił częściowo wspaniały wystrój wnętrz. Zwiedza się go jednak przyjemnie. Wspaniała barokowa sala Maksymiliana, z lustrami, kominkiem i wielkimi oknami potwierdza, że niegdysiejsze miano Książa "perła śląska"nie było przypadkowe.
Za drobną opłatą można - i warto - wejść na zamkowa wieżę, by spojrzeć w bujną zieleń wąwozu Pełcznicy i podziwiać panoramy części Gór Wałbrzyskich.
W zamku znajduje się stała wystawa porcelany . W maju odbywają się tu wspaniałe wystawy kwiatów i giełdy minerałów.
Nie mniejszą atrakcją są widokowe tarasy z pięknymi fontannami i klombami , oraz wspaniały, ogromny park, w którym wyznaczono trasy spacerowe.

Święta Lipka

Legenda o powstaniu Świętej Lipki

Działo się to na początku XIV w. W Kętrzynie. W noc poprzedzająca egzekucję skazaniec wyrzeźbił w drewnie postać Maryi z Dzieciątkiem. Figurka była tak piękna, iż miejski sędzia ułaskawił skazańca.

Ocalony mężczyzna zostawił rzeźbę na dorodnej lipie przy drodze do Reszla. Wkrótce w pobliżu drzewa chorzy zaczęli zdrowieć.

Święta Lipka –Sanktuarium

Wieś w gminie Reszel, 400 mieszkańców.

Cenny sakralny zespół barokowy, dziesiątki kramów z dewocjonaliami, 100tys. wiernych co roku. Częstochowa Północy, jak zwą Świętą Lipkę, leży na obrzeżach Pojezierza Mrągowskiego, wciśnięta miedzy jeziora Dejnowa ( 108 ha) i Wierzbowskie ( 24 ha). Przez wioskę przechodzi szosa Reszel- Kętrzyn, z którą łączą się podrzędne drogi z Pilca i Bezławek.

Kalendarium

XIII w.,- przydrożne lipy miejscem kultu maryjnego.

1311 – na jednym z drzew zostaje umieszczona figurka Maryi, prawdopodobnie jako wotum.

Poł. XIV w. – lokacja wioski.

Ok. 1400- budowa drewnianej kaplicy.

1524 – protestanci z Kętrzyna burzą kaplicę, ścinają legendarną lipę, a figurkę topią w jeziorze.

1525 – zakaz kultu świętej lipy ustanowiony przez księcia Albrechta.

1619- pod naciskiem Zygmunta III elektor godzi się, aby katolicy wystawili w świętej Lipce murowaną kaplicę.

1687- 1698 – jezuici rozbudowują sanktuarium do obecnego kształtu.

Kościół Nawiedzenia NMP

Kościół trzynawowy, późnobarokowy, typu bazylikowego. Fasada rozczłonkowana, bogato dekorowana, ujęta między smukłe wieże o strzelistych hełmach. W niszy nad portalem widnieje płaskorzeźba cudownej rzeźby w koronie legendarnej lipy (1728), nisze wież zajmują figury patronów zakonu jezuitów. Sklepienia naw i ściany pokryte iluzjonistycznymi polichromiami, nad nawa główną apoteoza matki Boskiej. Wystrój bogaty, jednorodny, wysokiej wartości artystycznej , z 1 poł. XVIII w.

W monumentalnym ołtarzu głównym wizerunek Maryi pędzla flamandzkiego artysty Bartłomieja Pensa ( 1640). W miejscu, gdzie rosło drzewo ( nieopodal ambony), stoi pień lipy.

Największą atrakcją kościoła są barokowe organy z 1721 r. o głębokim brzmieniu i ruchomych elementach. Co godzinę odbywają się krótkie demonstracje organów a w każdy piątek w lecie o 20.00 – koncerty.

Zamki Jury - Park Zamków Jurajskich Ogrodzieniec

Podzamcze -Zamek Ogrodzieniec

Zamek Ogrodzieniec -- ruiny średniowiecznego zamku leżącego w Jurze Krakowsko-Częstochowskiej wzniesionego w XIV-XV wieku przez ród Włodków Sulimczyków, później przebudowywanego. Zamek leży na najwyższym wzniesieniu Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej - Górze Zamkowej wznoszącej się na 515,5 m n.p.m. Ruiny leżą na "Szlaku Orlich Gniazd"
CIEKAWOSTKA.........
Zdaniem niektórych badaczy zjawisk paranormalnych Zamek Ogrodzieniec jest miejscem nawiedzonym, gnieżdżą się tu siły mroczne i potężne. Słynny Czarny Pies z Ogrodzieńca pojawia się niekiedy nocami, biegnąc po murach i wokoło ruin zamku. Wedle relacji osób, które miały okazję widzieć owo widmo, jest to czarny pies, wielkością znacznie przekraczający psa, nawet bardzo dużego, jego oczy płoną, a biegnąc ciągnie za sobą ciężki łańcuch. Zjawa ma ponoć być duszą kasztelana krakowskiego Stanisława Warszyckiego. Co ciekawe - kasztelan straszy także niedaleko ruin zamku w Dankowie jako jeździec bez głowy[1].
W 1984 r. heavymetalowy zespół Iron Maiden nagrał na zamku wstawkę filmową, która została użyta w filmie Live After Death w części Behind The Iron Curtain. Materiał został wykorzystany przy utworze Hallowed Be Thy Name.
W 2001 r. w ruinach kręcono zdjęcia do Zemsty w reżyserii A. Wajdy. Do zamku dobudowano duże fragmenty dekoracji, które nie zostały usunięte po zakończeniu zdjęć.

Zamek Chojnik

Zamek Chojnik stojący na skalistym wzgórzu ( 627 m n.p.m.), góruje nad Sobieszowem, wiejską dzielnicą Jeleniej Góry. W XIV w. był piastowską warownią, a przez następne kilka stuleci należał do właścicieli tych ziem, Schaffgotschów. Według legendy w zamku mieszkała Kunegunda, która kandydatów do swojej ręki wystawiała na tak ciężkie próby, że przeważnie kończyli tragicznie, pod urwiskiem. Ponad 100- metrowa skalista przepaść pod murami twierdzy jest zresztą atrakcją samą w sobie.
W sierpniu 1675 r. w zamek uderzył piorun, kończąc jego dzieje jako warowni.
Dziś jest tu schronisko, mała ekspozycja historyczna i punkt widokowy na Karkonosze i okolice.
Lasy porastające zbocza góry są enklawą Karkonoskiego Parku Narodowego, którego dyrekcja ma swoją siedzibę u stóp wzniesienia, połączoną z muzeum i ogrodem botanicznym.
Zamek tel. 075 7553535 czynny 10 - 17 (zimą do 16). Dojście czerwonym lub czarnym szlakiem z Sobieszowa (1 godz.).